5 نکته برای اولویت دادن به نیازهایتان زمانی که مبتلا به یک بیماری مزمن هستید

زمان گذاشتن برای تمرکز بر نیازهای خود خودخواهی نیست، این مسئولیت شما و یک ضرورت است. زمانی که تشخیص یک بیماری مزمن در فردی داده میشود بسیار مایوس کننده است. شاید لازم باشد تغییراتی بزرگ در سبک زندگی خود بدهید تا اطلاعات به ظاهر بی پایان پزشکی را جذب نمایید.

یک تشخیص جدید می تواند شما را پر از تردید نماید و سبب شود احساس کنید توانایی شناسایی و پاسخ دادن به نیازهای بدنتان را ندارید.

ممکن است این گونه فکر کنید که رابطه ای که با بدنتان داشتید دچار اختلال شده است. ممکن است زمان ببرد تا یاد بگیرید چگونه به سیگنالهای بدنتان گوش داده و به آنها پاسخ دهید.

به یاد داشته باشید که خود مراقبتی مهارتی است که نیاز به تمرین دارد. گاها این به این معنااست که با خود با مهربانی رفتار کنید و از این که یک گشت و گذار با دوستانتان را از دست داده اید احساس گناه نکنید. گاهی به این معنا است که از رئیس خود بپرسید آیا امکانش هست در زمان عود کردن بیماری از خانه کار کنید؟

مطمئن باشید که شما بدن خود را می شناسید و نیازهایش را بهتر از هر کس دیگری درک می کتید.
در زیر پیشنهادات برخی از متحصصین در مورد نحوه اولویت دادن به نیازهای خود آورده شده است.

برای کاهش استرس مرزهایی تعیین کنید

استرس کار و مدرسه درد زیادی را ممکن است به شما تحمیل کند. یکی از کارهایی که می توانید برای به حداقل رساندن استرس انجام دید تعیین مرزهای منصفانه در مورد زمانی که می توانید کار و تکالیف مدرسه را انجام دهید و زمانی که نمی توانید است. سعی کنید اولویت شما گذراندن وقت در خانه به دور از هر گونه استرسی باشد، این امر می تواند تفاوتی بزرگ ایجاد کند. 

محدودیتهای خود را پذیرفته و به آن احترام بگذارید

اغلب از این که نمی توانید مسئولیتهایتان را به درستی انجام دهید و کارهایتان بر دوش دیگر افراد خانواده می افتد احساس گناه می کنید. بسیار سخت است که بپذیرید که نمی توانید کاری را انجام دهید و معمولا خود را مجبور می کنید از این محدودیتها عبور کنید. اما تنها تلاش می کنید و به جایی نمی رسید.

سعی کنید محدودیتهای خود را بپذیرید و خود را مجبور کنید بیش از اندازه از خود کار نکشید. بهتر است ذهن خود را دوباره آموزش دهید و برای انجام کارها زمانی را به خود مهلت دهید. به تدریج کارهای خود را انجام دهید.

برخی از افراد می فهمند که شما محدودیتهایی دارید و به آن احترام می گذارند. تشویق کسانی که این مسئله را درک می کنند بپذیرید و به کسانی که شما را برای این مسئله تحت فشار قرار می دهند اهمیتی ندهید. شما خودتان بهتر حالتان را می دانید.

قضاوت نکنید

زندگی خودتان را بکنید و بر مراقبت از خود تمرکز کنید. کسانی که احساسی ناب و خالصانه نسبت به شما دارند را بپذیرید اما دیگران را نادیده بگیرید.

درخواست کمک را تمرین کنید

به ندرت ممکن است درخواست کمک نمایید. سعی می کنید همیشه دیگران را راضی نگه دارید و به سختی به خود استراحتی می دهید. برای اینکه به کارهایتان برسید بیش از اندازه به خود فشار می آورید به خود استرس وارید می کند و همین امر سبب عود کردن علائم بیماری تان می شود.

از رئیس خود بخواهید کمی از حجم یا ساعات کاری شما بکاهد و در کمال تعجب متوجه خواهید شد که درخواستتان پذیرفته میشود. درست است که شما عاشق کارتان هستید اما مراقبت از خودتان در وهله اول اولویت قرار دارد. شما باید به این درک مهم برسید.

سعی کنید در اطرافتان کسانی باشند که کمک می کنند شما دیده شوید

داشتن یک نظام حمایتی قوی می تواند به شما در برخورد با عواطفتان که در نتیجه زندگی کردن با یک بیماری مزمن حاصل شده است کمک نماید. دوستان، خانواده و گاها غریبه ها می توانند به شما در پیدا کردن زیبایی هایی که در غیر این صورت نمی توانستید ببینید به شما کمک نمایند.

حرف آخر

تطبیق دادن خود با یک شرایط جدید اما طبیعی بعد از تشخیص یک بیماری مزمن می تواند ناامید کننده باشد مخصوصا زمانی که متوجه می شوید دیگر قادر نیستید کارهایی را انجام دهید که پیشتر انجام می دادید.

به غریزه خود با دقت گوش  داده و به  آن اعتماد کنید. سعی کنید عادات جدیدی را در خود توسعه دهید که به دردتان بخورد. همچنین می توانید یک نظام حمایتی بیابید که درک درستی از شرایط شما داشته باشند.

ندا جعفریان مقدم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سردبیر

دکتر رضا اسدی

من یکی از بزرگترین اهداف همیشگی ام، ترویج شیوه زندگی سالم بوده است. این کار را با آموزش سلامت به بیمارانم آغاز کردم و سپس در فضای مجازی آن را توسعه دادم.

ضبط پیام صوتی

زمان هر پیام صوتی 5 دقیقه است