نکاتی برای مدیریت یک کودک نافرمان در هر سنی

در دوره هایی در روند رشد کودکان ممکن است زمانی هایی وجود داشته باشد که شروع به ظغیانگری و نافرمانی و لجبازی بکند. گاهی این لجبازی حتی می تواند در سن نوجوانی نیز باشد. در هر سنی که پدید آید والدین کشمکشی بر سر فهرست ظاهرا بی پایانی از مسائل خواهند داشت.

یادگرفتن یافتن ریشه رفتارهای ظغیان گرایانه همچنین نحوه مدیریت آن می تواند به گیر افتادن در فهرست بی پایان نزاعها با کودکانتان به شما کمک کند.

شیوه هایی برای مدیریت یک کودک لجباز

شما می دانید که کودک شما یک فرد مستقل است، با احساسات و تفکراتی که همیشه مطابق با سلایق و خواسته های شما نیست. اما زمانی که احساسات آنها به صورت رفتارهای پرخاشگرایانه بروز می کند یادگیری مدیریت آن می تواند سخت باشد اما می تواند به هر دو طرف کمک کند تا با این شرایط کنار بیاییند.

نکات زیر به عنوان راه حلهای موثر برای برخورد با این چالشها ارائه شده است:

برخورد با یک کودک لجباز می تواند مشکل باشد اما شما باید شیوه برخورد خود را بر اساس سن کودک تنظیم کنید. در حالی که می توانید یک گفت و گوی رک و پوست کنده با یک نوجوان داشته باشید اما نمی توانید بحثی مستقیم با یک نوپا یا یک کودک در سن مهد کودک داشته باشید.

در عوض با بچه های کوچکتر باید گفت و گو در مورد رفتار ظغیانگرایانه کوتاه تر با لغاتی ساده تر باشد که در حد درک و فهم او باشد.

جملات خنثی مثل “من می فهمم که شما ناراحت هستید اما ما اسباب بازی هایمان را پرتاب نمی کنیم چون اسباب بازی دیگری نداریم” بهتر از این است که با حالت اتهام بگوییم” چرا اسباب بازی هایت را پرتاب می کنی، از این کارت متنفرم.”

احساسات خود را کنترل کنید

این کار مخصوصا زمانی که می خواهید کارهای پرخاشگرانه کودک را کنترل کنید به نظر کار سختی می رسد. اما به لحاظ عاطفی قرار گرفتن تحت تاثیر رفتارهای کودک بازخورد منفی برای تقابلات آتی شما داشته و پیدا کردن ریشه و علت پرخاشگری را برای شما مشکل تر می سازد.

به علاوه، الگوی مناسبی برای بیان احساسات خود مثل شادی یا ناامیدی برای کودکان خود باشید. بسیار سخت است که یک کودک پرخاشگر در هر سنی را متقاعد کنید که زمانی که خود فریاد می زنید و جیغ می کشید از دستورات شما پیروی کند.

آنها باید یاد بگیرند که فریاد زدن یا گفت و گوهای تند چیزی را حل نمی کند. برای بچه های کم سن تر بر روی تاکتیک های دیگری تمرکز کنید مثلا از او بخواهید بنشیند، تا عدد مشخصی (مثلا 10 شماره) بشمارد یا نفس عمیق بکشد تا آرام شود.

دیکتاتور نباشید

بله شما یک پدر یا یک مادر هستید اما به این معنا است که می توانید رفتار دیکتاتوری داشته باشید. اگرچه در حالی که وقتی هنوز کودک کم سن است می توان اکثر یا تقریبا همه انتخابها و تصمیمات او را کنترل کرد اما این امر قطعا همیشگی نیست.

حتی به نوپایان هم باید در روز شانس یک یا دو انتخاب داده شود- حتی اگر تصمیم گیری بر سر مساله ای بسیار کوچک باشد.

در تحقیقی رفتار نوجوانانی که در سنین قبل از مدرسه زیر دست والدین مستبد بزرگ شده اند در مقبال آنهایی که والدین دموکرات و آمرانه داشتند بررسی شدند. محققان دریافتند که کودکانی که زیر نظر والدین دموکرات/ با رفتاری آمرانه بزرگ میشوند در نوجوانی با قابلیت تر و سازگار تر هستند.

با فرض اینکه به فرزندتان آزادی نمی دهید تا دنبال چیزهای خطرنا مثل سوء مصرف مواد نرود اما دادن کمی آزادی کنترل شده می تواند به کاهش شیوه طغیانگرایانه او کمک نماید.

در رابطه با کودکان کوچکتر می توان این آزادی را با چیزهای کوچکتر مثل انتخاب لباس برای بیرون رفتن یا انتخاب وعده غذای بعدی باشد. در رابطه با کودکان بزرگتر می تواند انتخابهای شرطی باشد که منوط به رعایت مرزهای تعیین شده انجام می گیرد.

چیزهایی مثل اجازه رفت و آمد کردن با دوستان، افزایش مجوزها یا دسترسی داشتن به ماشین خانوادگی می توانند انگیزه های خوبی برای تشویق فرزندان بالقوه لجباز برای رعایت خطوط قرمز باشد.

روشن ساختن مرزها

این یک حقیقت شناخته شده است که کودکان اغلب به این حاطر لجبازی می کنند که می خواهند مرزهای والیدن خود را آزمایش کنند و ببینند تا چه حدی می توانند قبل زا اینکه دچار عواقبی شوند جلوتر بروند. بنابراین اگر این مرزها را به خوبی تعیین و تثبیت نکرده باشید در اینجا خود شما مقصر هستید.

حالا وقت آن سات که شروع به ایجاد خط مشهایی نموده و به آن پایبند باشید. اگر قوانین خیلی سختی در خانه دارید شاید وقت آن باشد که کمی در آن بازبینی کنید و ببینید کدام یک را باید به روز نمایید. هیچ کس دوست ندارد همیهش تحت نظر باشد. خود شما هم دوست ندارید زیر نظر رئیسی باشید که برای هر کار کوچکی به شما دستور بدهد. بنابراین اگر فکر می کنید فرزند لجباز شما وارد رفتارهای پرخطر یا کیفری نمیشود با او همین کار را نکنید.

به خاطر داشته باشید که برقراری ارتباط بسیار حیاتی است که باید حتما کودک خود را در گفت و گو ها شرکت دهید- مخصوصا بچه های بزرگتر را- در هر بحثی که در خانه صورت می گیرد، در مورد تغییر قوانین و عواقب بالقوه آن.

به قوانین پیابند باشید

زمانی که خط مشهایی برای رفتارها تعیین کردید همچنین عواقب بالقوه شکستن قوانین را هم تعیین کردید بای شما به عنوان والد یا پرستار کودک در اجرا و ا عمال آنها ثابت قدم باشید.

قوانین ارزشی نخواهند داشت اگر که بدون واکنشی قابل شکستن باشند.

انتظار لغزش را داشته باشید

هیچ کس کامل نیست. بنابراین اگر حتی اگر به نظر می رسد فرزند شما از مرحله پرخاشگری و لجبازی خارج شده است اگر گهگاهی دچار لغزش و اشتباه شد متعجب نشوید. این اتفاق گهگاهی می افتد.

مهم ترین چیز این است که بر روی انتظارات خود تاکید کنید و همه جنبه های مثبت کودک خود را به خاطر داشته باشید. تنها بر روی نکات منفی تاکید نکیند و مثلا این گونه رفتار نکنید که یک لغزش او به معنای شکست شما در تربیت و انجام وظایف فرزند پروری است.

علل رفتارهای پرخاشگرایانه

ارچه علت این رفتارها در هر بچه و در هر سنی می تواند متفاوت باشد اما اغلب چندین ریشه اساسی و مشترک دارد.

مسائل فیزیکی

آیا تا به حال متوجه شده اید زمانی که کودک نوپا یا خردسال شما ظهر نخوابیده باشید و یا مدت طولانی چیزی نخروده باشد بد خلق و بداخلاق میشود؟ اگرچه ممکن است شما متوجه نشده باشید که بی خوابی یا گرسنگی می تواند عامل این لجبازی ها و کج خلقی ها باشد اما در واقع می تواند.

بنابراین قبل از اینکه مهارتهای فرزند پروری خود را زیر سوال ببرید مطمئن شوید که کودک شما خوب استراحت کرده و سیر باشد.

مسائل موقعیتی

طغیانگری و لجبازی می تواند یک علامت هشدار دهنده باشد که ممکن است اتفاقی در زندگی فرزند شما رخ داده باشد. سناریوهایی مثل قرار گرفتن کودک در معرض مسائل زناشویی، خشونت فیزیکی یا حتی قرار گفتن در معرض قلدری یا آزار و اذیت جنسی همه می تواند کودکی را که سابقا رفتار خیلی خوبی داشته به کودکی پرخاشگر تبدیل کند.

بنابراین اگر متوجه افزایش ناگهانی در سطح پرخاشگری کودک شدید مطمئن شوید که چیزی عامل محرک او در مدرسه یا خانه نبوده است.

نداشتن کنترل

کودک در هر سنی که باشد، نداشتن کنترل بر روی امور می تواند برای هر کسی ناامید کننده باشد. این اغلب عامل اصلی پرخاشگری در نوپایان و خردسالان است چرا که بیشتر چیزها در طول روز خارج از کنترل آنها انجام میشود- از چیزی که باید بپوشند, چیزهایی که باید بخورند یا حتی چیزهایی را که می توانند نگاه کنند.

دادن “توهم تمنخاب” به کودکان کم سن تر مثل قرار دادن دو تا خوراکی در جلوی آنها و اجازه دادن برای انتخاب از میان دو گزینه، یم تواند به آنها احساس آزادی و کنترل داشتن بر روی امور شده و مانع از پرخاشگری و لجبازی شود.

دانستن- اما پیروی نکردن از قوانین

این مساله کمی همانند مساله “نداشتن کنترل بر امور” است اما این سناریو بیشتر در سن پیش دبستانی دیده میشود. در حالی که یک کودک دو چیزی از قانون نمی فهمد، یک کودک 3 تا 5 ساله قوانین را می داند اما از پیروی از آنها سرباز می زند.

در چنین مواقعی به جای تمرکز بر تنبیه، بهتر است به کودک پیش دبستانی خود کمک کند بر روی قوانین کار کند، رفتار های خود را بازبینی کند و بفهمد چرا رفتارهایش با قوانین در تضاد است و چرا پیروی از قوانین خانه ضروری است.

تایید استقلال

دوباره این مساله هم می تواند در هر سنی اتفاق بیافتد اما بیشتر والدین دارای نوجوان باید انتظار آن را داشته باشند. آنها می خواهند ثابت کنند که دیگر بچه نیستند و حتی این گونه نشان یمی دهند که از فعالیتهایی که سابقا لذت می برده اند حالا متنفر هستند یا حتی دوستانی را که قبلا ترجیح می دادند.

اگرچه این وضعیت نگران کننده باشد اما والدین باید همچنان بر تمرکز بر تقویت ارزشها و خط مشهای مثبت تمرکز کنید. و برای بچه های بزرگتر که در سن اتسقلال خستند، گاهی باید اجازه داد که با عواقب دنیای واقعی مواجه شوند چرا که می تواند بهتر از هر گونه واکنشی از طرف والیدن به بچه چیزی بیاموزد.

اختلال نافرمانی مقابله جویانه

اگرچه به احتمال بیشتر رفتار کودک شما می تواند به خاطر نزاع برای بدست آوردن استقلال یا کنترل امور باشد اما این احتمال هم وجود دارد که اختلال نافرمانی مقابله جویانه (ODD) نیز در این زمینه نقش داشته باشد.

علائم ODD عبارتند از:

مخالفت یا بحثهای مداوم با بزرگسالان

نگرشی منفی، خشمگین یا حتی پرخاشگرایانه

تقابلات شدید یا درگیری با همسالان

تمایل برای انتقام

با این وجود، این عملکردها را می تواند به دیگر مسائل سلامت فیزیکی با ذهنی هم نسبت داد. بنابراین، قبل از اینکه فکر کنید کودک شما دچار ODD است باید ثابت کنید که هیچ عامل دیگری علت آن نباشد. گفت و گویی با پزشک فرزندتان می تواند نقطه خوبی برای آغاز باشد.

کلمات کلیدی: پرخاشگری، نافرمانی، کودک، والدین، اختلال نافرمانی مقابله جویانه (ODD)

دکتررضااسدی

پزشک، متخصص اپیدمیولوژی، پژوهشگر بین المللی، استادیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد و مشاور سازمان بهداشت جهانی. او سابقه تدریس در زمینه نگارش علمی از 10 سال گذشته دارد و شیوه آموزشی او بسیار آسان و روان است. - شاخص h براساس اسکوپوس: 22 - تعداد مقالات نمایه شده ISI تا سال 1398: 35

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Next Post

سندروم کوید یا سندروم همدردی بارداری

چ اکتبر 7 , 2020
ولی آنچه که شاید برای شما جالب باشد این است که شریک شما نیز ممکن است احساسات متفاوتی نسبت به قبل داشته باشد. اگر آنها احساساتی چیزی بیش از یک همدردی ساده دارند شاید دچار چیزی به نام سندروم کوید شده باشند.

سردبیر

دکتر رضا اسدی

من یکی از بزرگترین اهداف همیشگی ام، ترویج شیوه زندگی سالم بوده است. این کار را با آموزش سلامت به بیمارانم آغاز کردم و سپس در فضای مجازی آن را توسعه دادم.

دسترسی سریع