خودكشي در نوجوانان

عوامل بسياري مي توانند ريسك خودكشي را در نوجوانان افزايش دهند. يك فاكتور ريسك اصلي تجريه يك مشكل روحي مثل افسردگي، اضطراب يا تروما است. اغلب كساني كه در اثر خودكشي از دنيا مي روند با يك مشكل روحي دست به گريبان بوده اند.

.

اما ريسك خودكشي را هر كسي كه با نوجواني برخورد دارد مي تواند متوجه شود. در طول يك دهه گذشته خودكشي در ميان نوجوانان افزايش يافته است. خودكشي در حال حاضر دومين علت اصلي مرگ و مير در كشورهاي توسعه يافته نظير آمريكا در ميان نوجوانان و جوانان است

نوجوانان هنوز سالهاي زيادي را پيش رو دارند. باور اين ايده كه نوجواني بتواند به پايان دادن به زندگي خود فكر كند براي دوستان، خانواده ها يا ديگر افراد جامعه مي تواند مشكل باشد.

اما ريسك خودكشي را هر كسي كه با نوجواني برخورد دارد مي تواند متوجه شود. در طول يك دهه گذشته خودكشي در ميان نوجوانان افزايش يافته است. خودكشي در حال حاضر دومين علت اصلي مرگ و مير در كشورهاي توسعه يافته نظير آمريكا در ميان نوجوانان و جوانان است.

متخصصان علت اين افزايش نرخ را نمي دانند. اما بر روي راههاي بهتر يافتن و كمك به نوجواناني كه فكر خودكشي در سر دارند كار مي كنند. درمانهاي موثر بسياري براي چنين نوجواناني وجود دارد. امروزه سعي ميشود اين درمانها را در دسترس نوجوانان بيشتري قرار گيرد.

چه كساني در معرض خطر هستند؟

عوامل بسياري مي توانند ريسك خودكشي را در نوجوانان افزايش دهند. يك فاكتور ريسك اصلي تجريه يك مشكل روحي مثل افسردگي، اضطراب يا تروما است. اغلب كساني كه در اثر خودكشي از دنيا مي روند با يك مشكل روحي دست به گريبان بوده اند.

ديگر فاكتورهاي خطر عبارتند از سابقه خانوادگي، خشونت يا سوء مصرف مواد. نوجوانان همچنين بسياري از رخدادهاي استرس زاي زندگي را براي اولين بار تجربه مي كنند. اين تجربه ها مي تواند عبارت باشد از جدا شدن از يك رابطه عاشقانه، به مشكل خوردن در مدرسه، خشونت يا كشمكش با دوستان.

آنها آن قدر در زندگي تجربه ندارند كه بفهمند چنين مسائلي موقتي خواهند بود و مي توانند از آنها گذر كنند و در آن لحظه احساس مي كنند اگر بميرند بهتر از آن است كه از آن گذر كنند.

سوء برداشتهاي دائمي در مورد خودكشي مي توانند مانع از كمك گرفتن نوجوانان از ديگران گردد. بسياري فكر مي كنند زماني كه نوجواني در مورد خودكشي صحبت مي كند يا سعي در اين كار دارد اصطلاحا مي خواهد خودنمايي كند يا ادا در مي آورد. آنها فكر نمي كنند كه چنين نوجواني در معرض خطري واقعي قرار دارد.

اگر كسي مكررا اقدام به خودكشي مي كند يا مدت زيادي است كه در اين باره صحبت مي كند اين امر بايد ما را بيشتر نگران سازد نه اينكه به راحتي از كنار آن بگذريم.

نوجوانان چه زماني نياز به كمك دارد

برخي از علائم هشدار دهنده كه نشان دهنده فكر كردن به خودكشي است صحبت كردن در مورد مرگ، احساس نااميدي يا احساس در دام افتادن يا درد غيرقابل تحمل است. اگر فكر مي كنيد نوجواني به خودكشي فكر مي كند سر صحبت را با او باز كنيد. اين گفتگو مي تواند اين گونه شروع شود كه :” تو خوبي؟”  “آيا مشگل بزرگي داري؟”

توصيه ميشود كه اين گفتگو به محض اينكه احساس كرديد مشكلي در نوجوان وجود دارد شروع شده و به تعويق نيفتد. قبل از اينكه فردي تصميم به اقدام خودكشي نمايد كمك كردن به او بسيار ساده تر است. اما بسياري از نوجوانان تصميم خوكشي دارند ولي چيزي بروز نمي دهند. محققان به دنبال يافتن راههايي براي شناسايي بهتر چنين مواردي هستند.

در تحقيقي نوجواناني كه به بخش اورژانس مراجعه كرده بودند براي غربالگري خطر خودكشي بررسي شدند. در حالي كه اغلب نوجوانان به روان پزشك مراجعه نمي كنند، حدودا از هر 5 مورد 1 نفر كه در خطر خودكشي قرار دارد حداقل يكبار در سال به اورژانس مراجعه مي نمايند. بنابراين اورژانس مكان خوبي براي غربالگري ريسك خودكشي است.

اين يك حقيقت است چرا كه رفتارهاي پرخطر مثل سوء مصرف مواد و رانندگي خطرناك مي تواند نوجوانان را به اورژانس بكشاند. نوجوانايي كه چنين رفتارهايي دارند در ريسك بالاتر خودكشي هستند.

محققان به دنبال يافتن راههاي براي استفاده از فن آوري هاي جديد براي شناسايي نوجوانان در خطر خودكشي هستند. براي مثال، يك تيم بررسي مي كند كه آيا مي توان ساعت هاي هوشمندي را ساخت كه با استفاده از آنها قبل از اينكه خود نوجوان احساس اندوه نمايد تشخيص دهد چه زماني عواطف بر بدنش تاثير مي گذارد.

فن آوري هاي جديد راهكارهايي براي مداخله، درست در زماني كه كودكان به آن نياز دارند، فراهم مي آورند بدون اينكه براي كمك به خودشان به آنها وابسته شوند.

ايمن نگه داشتن نوجوانان

درمانهايي وجود دارند كه مي توانند به نوجوانان در خطر خودكشي كمك نمايند. مشكلات اساسي رواني مثل افسردگي و تروما مشكلات قابل درماني هستند و زماني كه اين مشكلات شناسايي شدند راههايي هستند كه مي توانيم از طريق آنها به حل آنها در جوانان كمك نماييم. گفتگو درماني و استفاده از دارو هر دو مي توانند براي بسياري از افراد مفيد باشند.

محققان همچنين درمانهايي براي كمك به نوجواناني كه در خطر بسيار بالاي خودكشي قرار دارند، يعني كساني كه قبلا اقدام به خودكشي كرده اند، حتي چندين بار، ابداع كرده اند.

محققان اخيرا نشان داده اند كه نوعي از مشاوره متمركز براي نوجوانان و خانواده هايشان مي تواند ريسك تلاشهاي بعدي براي خودكشي را تا يك سوم كاهش دهد. اين مشاوره، بر اساس درمانهايي كه درمان رفتاري شناختي (CBT) و رفتار درماني ديالكتيكي (DBT) ناميده ميشود، راهكارهاي تطابقي و مهارتهاي زندگي را مي آموزد.

به نظر مي رسد كه مشاركت خانواده در پيشگيري از خودكشي بسيار موثر تر از صرفا درمان نوجوان است. در برنامه هاي مشاوره اغلب علاوه به نوجوان به والدين هم مشاوره داده شده و نكاتي آموزش داده ميشود.

يكي از كارهايي كه هر خانواده اي مي توانند براي كمك به پيشگيري از فكر كردن نوجواني به خودكشي انجام دهند اين است كه از يك مشاور بخواهند كه براي آنها يك برنامه ايمني مشاركتي بگذارد. يك برنامه ايمني يك سند است كه نوجوان و بزرگسالان مورد اعتماد او با كم يكديگر ايجاد مي كنند و شامل راهكارهاي تطابقي و اطلاعات تماس از افرادي است كه توافق كرده اند در زمان بحران به نوجوان كمك نمايند ميشود.

يك برنامه ايمني همچنين شامل تعهداتي از خانواده براي ايمن نگه داشتن محيط اطراف نوجوان مثل محدود كردن دسترسي به داروها و اسلحه هاي گرم ميشود.

تصميم براي آسيب زدن به خود در صدمي از ثانيه گرفته ميشود. در يك برنامه ايمني “بهترين تصميم ها براي انجام راحت ترين كارها” گرفته ميشود چيزي كه هم خواسته خانواده باشد و هم خواسته نوجوان.

علائم هشدار دهنده خودكشي

هرچه اين علائم هشدار دهنده بيشتر باشند، ريسك خودكشي نيز بيشتر ميشود:

  • صحبت كردن در مورد قصد مردن
  • گشتن به دنبال راههايي براي كشتن خود
  • صحبت كرن در مورد حس نااميدي يا بي هدف بودن
  • صحبت كردن در مورد به دام افتادن يا درد غير قابل تحمل
  • صحبت كردن در مورد اينكه براي ديگران اسباب زحمت است
  • سوء مصرف الكل يا مواد
  • داشتن اضطراب، پرخاشگري يا بي قراري
  • مشكل در به خواب رفتن

دکتررضااسدی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست بعدی

چه درمان ناباروري براي شما مناسب است؟

پ ژوئن 13 , 2019
گاهي زمان بزرگترين چالش براي بارداري است. از تست هاي تخم گذاري در خانه براي تعيين بهترين زمان داشتن رابطه جنسي استفاده كنيد. اين كيتها زمان وجود بالاترين سطح هورمون را قبل از اينكه تخمك آزاد شود را نشان مي دهند. ممكن است لازم باشد چندين روز اين تست را انجام دهيد.

سردبیر

دکتر رضا اسدی

من یکی از بزرگترین اهداف همیشگی ام، ترویج شیوه زندگی سالم بوده است. این کار را با آموزش سلامت به بیمارانم آغاز کردم و سپس در فضای مجازی آن را توسعه دادم.

دسترسی سریع