حتي در يك مفصل كوچك هم آرتورز مي تواند تاثير قابل توجهي بر كيفيت زندگي بگذارد. براي مثال آتورز در انگشتان مي تواند مانع از نگه داشتن خودكار و يا باز كردن در يك بطري شود. يك زانوي دردناك يا سفت شده را به سختي مي توان حركت داد.

تزريق كورتيكواستروئيد (كه گاهي تزريق استروئيدي نيز ناميده ميشود) به صورت مستقيم به يك مفصل دردناك مي تواند درد را سريعا تسكين دهد.

كورتيكواستروئيد به مبارزه با التهاب - سوزش، قرمزي، درد و التهاب در يك قسمت آسيب ديده و يا ملتهب بدن- كمك مي كند. تزريق هاي كورتيكواستروئيدي سريع تر از قرصهاي ضدالتهابي عمل مي كنند. يك تزريق به اندازه قرص درد معده ايجاد نمي كند. زماني كه كورتيكواستروئيدها به مفصلي تزريق ميشوند، تاثير آنها اغلب به همان مفصل محدود ميشود.

getty rf photo of senior woman using walker with aid

آنچه انتظار مي رود

اغلب تزريق هاي كورتيكواستروئيد در زانو يا يا يك مفصل كوچكتر مفصل قاعده شست در مطب يك پزشك قابل انجام است.

در ابتدا پزشك پوست را با يك ضدعفوني كننده تميز مي كند. اگر مفصل ورم كرده و با مايع پر شده باشد، پزشك سوزني به مفصل فرو مي كند تا مايع اضافه را تخليه نمايد. اين كار سريعا باعث تكسين درد ميشود چرا كه فشار بر مفصل را كاهش مي دهد. تخليه مايع اضافه همچنين روند بهبود را تسريع مي بخشد.

در ادامه پزشك از يك سرنگ ديگر براي تزريق كورتيكواستروئيد به داخل مفصل استفاده خواهد كرد. تسكين تقريبا آني است چرا كه كورتيكواستروئيد اغلب با يك آرام بخش تركيب شده است. كورتيكواستروئيد در عرض چند ساعت التهاب را از بين مي برد. اين تكسين اغلب چند هفته تا چند ماه باقي مي ماند.

تزريق به يك مفصل بزرگ مثل مفصل لگن و يا در نخاع كمي پيچيده است. پزشك ممكن است از تكنولوژي عكسبرداري براي كمك به هدايت محل قرار گيري سوزن استفاده نمايد.

چه ريسكهايي دارد

كورتكيواستروئيدها مي توانند عوارض جانبي داشته باشند. برخي مي توانند خطرناك باشند مثل ريسك بالاي عفونت، افرايش وزن، زخم در دستگاه هاضمه و خونريزي، افزايش پوكي استخوان ، بالا بردن فشار خون و بالا بردن سطوح گلوكز خون و مشكلات چشمي نظير آب مرواريد و آب سياه.

تزريق مستيقم كورتيكواستروئيدها به يك مفصل مي تواند بسياري از اين عوارض جانبي را تخفيف دهد. با اين وجود، تزريق به مفصل هم ريسكهايي دارد كه اگرچه به ندرت ولي ممكن است اتفاق بيافتد.

  • آسيب به بافتهاي مفاصل، در نتيجه تزريقات مكرر
  • نازك شدن غضروف، لايه نازكي كه از استخوانها در مفاصل محافظت مي كند
  • ضعيف شدن رباطهاي مفصل
  • التهاب بيشتر در مفصل به خاطر كريستاله شدن كورتيكواستروئيد تزريق شده
  • تحريك اعصاب با سوزن و يا خود دارو
  • عفونت در مفصل
  • سفيد شدن و يا نازك شدن پوست در محل تزريق

اگر عفونتي در اطراف يك مفصل و يا حساسيتي به داروهاي مورد استفاده داريد نبايد از اين نوع درمان استفاده نماييد.

محدوديتها در درمان آرتورز

اگرچه تزريق كورتيكواستروئيد مي توان علائم آرتورز را كاهش دهد اما محدوديتهايي دارد. آنها نمي توانند غضروف آسيب ديده را ترميم كرده و يا روند پيشروي آرتورز را كاهش دهند. تسكين آنها موقتي مي باشد. به گفته برخي متخصصان تزريق نبايد بيشتر از سه تا چهار بار در ماه باشد. در واقع نبايد بيشتر از حدودا چهار تزريق در يك مفصل صورت گيرد.

اگر بعد از تزريق كورتيكواستروئيد باز هم درد مفصل داريد در مورد درمانهاي ديگر با پزشك خود مشورت نماييد. بسته به مفاصل درگير، گزينه هاي درماني ديگر مي توانند شامل تعويض مفصل زانو شود.

جايگزين كردن يك زانوي دردناك

جراحي تعويض زانو مي تواند به تسكين درد شديد زانو كمك كرده و سبب شود بهتر و راحت تر بتوانيد راه برويد. فرسايش، بيماري و يا يك جراحت به زانو مي تواند به غضروف اطراف استخوانهاي زانو آسيب رسانده و مانع از خوب كار كردن زانوها شود. اگر علائم آرتورز جدي است پزشك ممكن است پيشنهاد جراحي تعويض زانو را به شما بدهد.

تعويض زانو چيست؟

در طول جراحي زانو،  جراح غضروف و استخوان آسيب ديده را از مفصل زانو خارج كرده و آن را با يك مفصل دست ساز تعويض مي نمايد. اين عمل، مفصل سازي زانو نيز ناميده ميشود و يكي از رايج ترين جراحي هاي استخوان محسوب مي گردد.

علائم آرتورز زانو

انواع متداول آرتورز عبارتند از اُستئوآرتریت ، رومايسم مفصلي و آرتورزي كه پس از جراحت اتفاق مي افتد. آرتورز شما از هر نوع كه باشد، علائم اصلي آن در زانو عبارتند از درد، التهاب و سفت شدگي زانو. در طول زمان، ممكن است آن قدر سفت و سخت شود كه راه رفتن مشكل گرديده يا حتي غير ممكن گردد. ممكن است بسته به نوع آرتورز علائم ديگري نيز داشته باشيد.

اُستئوآرتریت در زانو

غضروفي كه از مفصل زانو محافظت مي نمايد ميتواند با افزايش سن فرسوده شود بنابراين استخوان به استخوان ساييده ميشود. حركات طبيعي زانو درناك و دردناك تر مي گردد. اين استفاده زياد و فرسايش اُستئوآرتریت ناميده ميشود و در افراد بالاي 50 سال متداول تر است.

آرتریت روماتوئید (روماتيسم مفصلي)

آرتریت روماتوئید يك بيماري مزمن است كه در آن سيستم ايمني بدن به اشتباه به مفاصل حمله كرده، سبب التهاب و درد ميشود. در حالي كه اُستئوآرتریت مي تواند تنها به يك زانو حمله كند، آرتریت روماتوئید معمولا در هر دو طرف بدن اتفاق مي افتد. همچنين مي تواند دستها، كمر و پاها را نيز تحت تاثير قرار دهد. آرتریت روماتوئید همچنين مي تواند علائم ديگري نظير تب و خستگي مفرط نيز داشته باشد.

 

آرتورز پس از جراحت

در برخي موارد، آرتورز پس از يك جراحت شروع ميشود مثل شكستن يك استخوان زانو و يا پاره شدن يكي از رباطها. در غير اين صورت ممكن بود آرتورز اتفاق نيفتد. استخوانها و يا رباطهاي آسيب ديده مي توانند سبب آسيب رسيدن به غضروف در طول زمان شده و ايجاد درد و سفتي پس از آن نمايند.

چه زماني بايد به جراحي فكر كرد

جراحي تعويض زانو زماني مي تواند كمك كننده باشد كه درمانهاي آرتورز جواب نداده و يا اگر هر يك از مشكلات زير را داريد:

  • نمي توانيد طولاني مدت و به خوبي راه برويد
  • نمي توانيد روي صندلي بنشينيد و يا از روي آن بلند شويد
  • زانوي شما به داخل يا خارج خميده شده است
  • در زمان استراحت درد متوسط تا شديد داريد

آماده شدن در خانه

اگر جراحي تعويض زانو در پيش داريد، در مورد ايجاد برخي تغييرات درخانه قبل از عمل فكر كنيد:

  • اطراف حمام و شيرآلات ابرهاي نرم بچسبانيد
  • در اطراف ديوارها نرده نصب كنيد كه بتوانيد از آنها براي جابه جايي استفاده كنيد
  • يك چهارپايه در دسترس داشته باشيد كه بتوانيد پاي خود را بر روي آن بالا قرا دهيد
  • همچنين مي توانيد از كسي بخواهيد كه براي فعاليتهاي روزانه در طول چند هفته اول پس از عمل كمك نمايد

در طول جراحي چه اتفاقي مي افتد؟

تعويض زانو تقريبا 1 تا 2 ساعت طول مي كشد. جراح غضروف و استخوان آسيب ديده را از زانو بر مي دارد. سپس پزشك ايمپلنتهاي فلزي را به انتهاي استخوان هاي ران و ساق پا ضميمه مي نمايد. يك اسپيسر پلاستيكي ميان دو قطعه فلزي قرار داده ميشود كه به حركت كردن آرام مفصل جديد كمك مي نمايد.

بستري شدن در بيمارستان

اغلب افراد لازم است چند شب بعد از جراحي تعويض زانو در بيمارستان بمانند. به شما داروهايي براي تسكين درد داده خواهد شد. بايد سعي كنيد خيلي زود پس از جراحي پاهاي خود را تكان دهيد. حركت كردن و راه رفتن باعث افزايش جريان خون به عضلات پا شده و به  كاهش التهاب كمك مي نمايد.

بازگشت به خانه

زماني كه از بيمارستان به خانه باز مي گرديد، بايد بتوانيد با عصا و يا واكر راه برويد. اما براي حمام كردن، آشپزي و يا وظايف خانه داري براي 3 تا 6 هفته نياز به كمك خواهيد داشت. اگر تنها زندگي مي كنيد ممكن است بخواهيد تا زماني كه بتوانيد خودتان وظايف روزمره تان را انجام دهيد در يك مركز نگهداري ناتوانان و معلولين بمانيد. 

حفظ تحرك

براي بهره برداري بهتر از زانوي جديد بايد از دستورات پزشكتان درمورد فعاليت پس از جراحي پيروي كنيد. استراحت بيش از اندازه روند بهبود را كند مي كند اما نبايد هم زياد به خود فشار بياوريد. بر حركت و راه رفتن در خانه، پياده روي و انجام ورزشهاي پيشنهادي درمانگر بيمارستان خود تمركز كنيد.

فيزيوتراپي

فيزيوتراپي براي تعويض زانو شامل ورزشهاي انعطافي و مقاومتي ميشود. شما مي توانيد اين ورزشها را در يك مركز فيزيوتراپي و يا در خانه انجام دهيد ولي بايد از درمانگر خود در مورد نحوه انجام درست آنها پرس و جو كنيد. بايد آنها را تا زماني كه پزشكتان توصيه كرده است انجام دهيد كه معمولا تا 2 ماه بعد از جراحي پيشنهاد ميشود.

بهبود چقدر به طول مي انجامد؟

روند بهبود در هر بيمار متفاوت است. پزشكتان خواهد گفت كه چه زماني مي توانيد به فعاليتهاي روزانه خود باز گرديد. در زير خط مشهايي ارائه شده است:

  • وظايف خانه داري: 3 تا 6 هفته
  • فعاليت جنسي:4 تا 6 هفته
  • كار: 6 تا 8 هفته
  • شنا: 6 تا 8 هفته
  • رانندگي: 6 تا 8 هفته براي پاي رسات. (اگر تعويض در زانوي چپتان انجام شده است شايد بتوانيد بعد از يك هفته هم رانندگي نماييد.)

ريسكهاي جراحي

تعويض زانو براي اغلب افراد ايمن است اما همه جراحي ها ريسكهايي دارند كه اين ريسكها در اين عمل عبارتند از:

  • جاي زخمي كه نازيبا و دردناك است
  • عفونت و يا خونريزي شديد
  • لخته خون در پا

پيشگيري از لخته هاي خون

لخته اي خون در ساق و يا ران پا ممكن است پس از جراحي اتفاق بيافتند. يك لخته خون اگر حركت كرده و به ريه ها برسد مي تواند تهديد كننده حيات باشد. پزشكتان مي تواند كارهايي را براي پيشگيري از لخته شدن خون انجام دهد. رقيق كننده هاي خون، شلنگ حمايت كننده و ابزارهاي فشار مي تواند ريسك ايجاد لخته را كاهش دهند. حركت پا و زانو نيز مي تواند كمك كننده باشد، و بسيار اهميت دارد كه به محض دريافت چراغ سبز از پزشكتان حركت را شروع كنيد.

چه زماني نياز به فوريتهاي پزشكي داريد

علائم هشدار دهنده يك لخته خون در ريه ها (كه آمبولي ريه ناميده ميشود) عبارت است از تنگي نفس ناگهاني، درد سينه و سرفه. علائم عفونت عبارتند از تب، قرمزي و دردي كه در زانو رو به وخامت مي رود و خارج شدن چرك از محل جراحي. اگر هر يك از اين علائم را پس از جراحي تعويض زانو ديده و يا احساس كرديد سريعا با پزشك خود تماس بگيريد.

مشكلات ايمپلنت زانو

پزشكان روز به روز در جراحي تعويض زانو خبره تر ميشوند اما هنوز به حد كمال نرسيده اند. ايمپلنت ها ممكن است در طول زمان سست شده و يا از استخوان  جدا شوند. بافت زخم ممكن است اطراف ايمپلنت را گرفته و طيف حركتي آن را محدود نمايد. و حتي زماني كه به خوبي كار مي كنند ايمپلنتها ممكن است زماني كه زانو خم و راست ميشود صداي ترق و تروق بدهند.

محافظت از ايپملنت زانو

شما با انجام چندين كار مي توانيد عمر ايمپلنت زانوي خود را افزايش دهيد. بعد از عمل، از يك عصا يا واكر استفاده كنيد تا زماني كه تعادل شما بهبود يابد- افتادن مي تواند سبب آسيب در به يك مفصل جديد شود. ورزش هاي پر اثر نيز مي تواند سبب چرخش ايمپلنتهاي زانو شود بنابراين پزشكان در مورد دويدن، پريدن و ورزشهاي تماسي هشدار مي دهند.

دورنماي تعويض زانو

اگرچه تعويض زانو مي تواند فعاليتهاي شما را محدود نمايد اما هنوز هم طيف وسيعي از فعاليتها وجود دارد كه مي توانيد از ميان آنها انتخاب كنيد. پياده روي نامحدود، گلف، كوه نوردي  سبك، دوچرخه سواري، رقص در تالار همه اغلب براي كساني كه جراحي تعويض زانو انجام داده اند ايمن است. با پيروي از توصيه هاي پزشكتان مي توانيد انتظار نتايجي پايدار و ماندارگار داشته باشيد- در حدود 85 درصد تعويض هاي زانو تا 20 سال پايدار باقي مي مانند. 

محتوای بیشتر در این بخش: « همه چیز درباره ی کیفوز واریس »