دیابت


پیشگیری از دیابت یک سبک زندگی است آن را یاد بگیریم

آنچه در این مطلب می خوانیم :

دیابت چیست؟

دیابت یا مرض قند مجموعه ای از شرایط است که در آن بدن نمی تواند میزان قند خون را تنظیم کند.

دیابت یک اختلال متابولیک است ، زمانی رخ می‌دهد که بدن یا انسولین (هورمون تنظیم کننده قند خون) کافی تولید نمی‌کند یا انسولین را تولید می‌کند اما درستی از آن استفاده نمی‌کند و باعث افزایش سطح قند خون می‌شود (هیپرگلیسمی). گلوکز منبع اصلی انرژی بدن است و لوزالمعده هورمونی به نام انسولین تولید می کند که به تبدیل گلوکز از غذایی که می خورید به انرژی مورد استفاده بدن کمک می کند.

دیابت شامل دیابت نوع 1، دیابت نوع 2، دیابت بارداری، سندرم متابولیک و پیش دیابت است.

علائم دیابت نوع 1 و نوع2 چیست ؟

علائم دیابت عبارت اند از:

1)افزایش تشنگی.

2)افزایش گرسنگی، حتی اگر در حال غذا خوردن باشید.

3)افزایش ادرار.

4)تاری دید.

5)خستگی.

6)عفونت های مکرر.

7)زخم،بریدگی،کبودی که خوب نمی شود.

9)پوست تیره اغلب در زیر بغل و گردن.

10) بی حسی، گزگز، یا درد در پاها یا دست ها (در نوع 2 شایع تر است).

11) کاهش وزن غیرقابل توضیح (شایع تر در نوع 1).

دیابت نوع1 یا 2 کدام بدتر است؟

دیابت نوع 1 و نوع 2 هر دو می تواند منجر به عوارض سلامتی قابل توجهی شود. هر دو نوع باید جدی گرفته شود. اگر به خوبی مدیریت نشود، هر یک از انواع دیابت می تواند خطر بیماری قلبی و سکته مغزی، نابینایی، آسیب به عروق خونی و اعصاب و نارسایی کلیه را افزایش دهد.

دیابت نوع 1 (که قبلاً دیابت وابسته به انسولین یا دیابت نوجوانان نامیده می شد) یک وضعیت خود ایمنی است که در آن بدن به خود حمله می کند و سلول های بتا را در لوزالمعده از بین می برد که انسولین را بسیار کم یا بدون انسولین تولید می کنند. مزمن است و باید تا آخر عمر فرد تحت کنترل قرار گیرد

دیابت نوع 1 ناشی از رژیم غذایی یا عوامل سبک زندگی نیست و به خودی خود از بین نمی رود.

دیابت نوع 2 که شایع ترین شکل دیابت است، توسط عوامل متعددی از جمله ژنتیک و عوامل سبک زندگی مانند اضافه وزن یا چاقی و کم تحرکی ایجاد می شود. در نوع 2 بدن به درستی از انسولین استفاده نمی کند و باعث افزایش سطح قند خون می شود. ممکن است با رژیم غذایی مناسب، ورزش، حفظ وزن و تغییر سبک زندگی از بین برود، با این حال، این تغییرات باید در طول زندگی فرد ادامه یابد.

امید به زندگی برای هر دو نوع دیابت کاهش می یابد. امید به زندگی افرادی که دیابت نوع 2 دارند ممکن است حدود 10 سال کاهش یابد در حالی که افراد مبتلا به دیابت نوع 1 پیش آگهی بدتری از کاهش امید به زندگی تا بیش از 20 سال دارند.

چه چیزی باعث دیابت نوع 1 و2 می شود؟

دیابت نوع 1 و نوع 2 هر کدام علل و عوامل خطر متفاوتی دارند.

علل دیابت نوع 1:

 نوع 1 در اثر یک واکنش خودایمنی ایجاد می شود که در آن بدن به خود حمله می کند و سلول های بتا  در لوزالمعده که انسولین تولید می کنند را از بین میبرند و باعث می شود انسولین بسیار کمی توسط پانکراس تولید شود .

عوامل خطر برای ابتلا به دیابت نوع 1 عبارتند از:

1) ژنتیک / تاریخچه خانوادگی.

2) محرک ها، مانند ویروس ها.

3) سن: بیشتر در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان جوان رخ می دهد، اگرچه ممکن است در هر سنی ایجاد شود.

4) قومیت.

علل دیابت نوع2:

 نوع 2 که شایع ترین شکل دیابت است، توسط عوامل متعددی از جمله ژنتیک و عوامل سبک زندگی مانند اضافه وزن یا چاقی و کم تحرکی ایجاد می شود.

عواملی که می توانند خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را افزایش دهند عبارتند از:

1)سن بالای 45 سال.

2) فشار خون بالا .

3)سابقه دیابت بارداری.

4) به دنیا آوردن نوزادی با وزن 4 کیلو گرم یا بیشتر .

5) سابقه بیماری قلبی یا سکته مغزی.

6)کلسترول HDL پایین(خوب) یا تری گلسیرید بالا

7)سندروم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

8)افسردگی

درمان دیابت نوع 1و 2 چیست؟

مشاوره پزشکی در زمینه دیابت

دیابت نوع 1 و 2 هر دو با اصلاح شیوه زندگی و داروها در صورت نیاز درمان  یا کنترل می شوند.

تغییرات سبک زندگی برای مدیریت دیابت عبارتند از:

1) سطح گلوکز خون را روزانه چک کنید.

2)مدیریت A1C(میانگین سطح گلوکز خون در3 ماه گذشته).

3) سطح کلسترول سالم را حفظ کنید.

4)فشار خون را کنترل کنید.

5) طبق توصیه پزشک یا متخصص تغذیه از برنامه غذایی پیروی کنید.

6) میوه و سبزیجات فراوان، غلات کامل، لوبیا، مرغ و ماهی بدون چربی و لبنیات کم چرب مصرف کنید.

7) نوشیدن مقدار زیادی آب.

8) غذاهای کم کالری، کم چرب، کم قند و کم نمک را انتخاب کنید.

9)سیگار نکشید.

10)به طور منظم تمرین کنید.

11)خواب کافی داشته باشید.

12) استرس را مدیریت کنید/ تکنیک های آرام سازی را تمرین کنید.

13) داروهای دیابت تجویز شده را مصرف کنید.

با متخصصین دیابت ما مشورت کنید

پیشگیری از دیابت

تغذیه ی سالم

اتخاذ یک سبک زندگی سالم می تواند به شما در کاهش خطر ابتلا به دیابت کمک کند.

دیابت نوع2:

کاهش وزن: کاهش تنها 7 تا 10 درصد وزن می تواند خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را به نصف کاهش دهد.

فعالیت بدنی: سی دقیقه پیاده روی سریع در روز خطر ابتلا را تقریبا یک سوم کاهش می دهد.

تغذیه مناسب: هیچ رژیم غذایی رسمی وجود ندارد، اما 3 تغییر می تواند احتمال ابتلا به پیش دیابت را معکوس کند و شانس ابتلا به  نوع 2 را کاهش دهد وعوارض ناشی از نوع 1 را کنترل کند:

1) غلات کامل و محصولات سبوس دار را به جای کربوهیدرات های فرآوری شده مانند نان سفید، سیب زمینی و … برای صبحانه انتخاب کنید.

2) به جای نوشیدنی های شیرین، قهوه، آب و چای بنوشید.

3) روغن های سالم مانند روغن های گیاهی، آجیل و دانه ها را به جای روغن های موجود در غذاهای پخته شده و غذاهای سرخ شده انتخاب کنید.

4) ترک سیگار

دیابت نوع1:

ورزش بخش مهمی از درمان نوع 1 است. ورزش بر سطح قند خون شما تأثیر می گذارد. بنابراین باید دوز انسولین و غذایی که می خورید را با هر فعالیتی، حتی کارهای ساده در اطراف خانه یا حیاط، متعادل کنید.

قند خون خود را قبل، در طول و بعد از یک فعالیت بررسی کنید تا متوجه شوید که چگونه بر شما تأثیر می گذارد. برخی فعالیت ها سطح قند خون را بالا می برد. می توانید انسولین خود را پایین بیاورید یا یک میان وعده حاوی کربوهیدرات بخورید تا از افت بیش از حد آن جلوگیری کنید.

اگر قند خون شما بالاتر از240 میلی گرم در دسی لیتر است، آزمایش کتون ها (اسید هایی که از سطح قند بالا ایجاد می شود) را انجام دهید . اگر کتون ها در وضعیت نرمال هستند به فعالیت ادامه دهید اما اگر میزان انها بالا باشد تمرین خود را رها کنید.

همچنین باید بدانید که چگونه غذا بر قند خون شما تأثیر می گذارد. هنگامی که نقش کربوهیدرات ها، چربی ها و پروتئین ها را بدانید، می توانید یک برنامه غذایی سالم بسازید که به حفظ سطح خود در جایی که باید باشد کمک می کند. یک مربی دیابت یا متخصص تغذیه می تواند به شما در شروع کار کمک کند.

دیابت خود را با تغذیه ی سالم کنترل کنید،
برای دریافت رژیم غذایی از متخصصین ما

آزمایشات

آزمایشات دیابت

دیابت نوع2:

1)تست هموگلوبین A1c:

یکی از رایج ترین تست های دیابت تست A1c است.

پزشک ممکن است به این آزمایش هموگلوبین A1c، HbA1c یا هموگلوبین گلیکوزیله اشاره کند. اتصال مولکول های گلوکز (قند خون) به هموگلوبین را که جزء گلبول های قرمز است، اندازه گیری می کند.

نتایج آزمایش A1c میانگین سطح قند خون فرد را در طی 3 ماه نشان می دهد. 

به گفته منبع معتبر ، موسسه ملی دیابت و بیماری های گوارشی و کلیوی (NIDDK)، اگر این سطح بالاتر از 5.7 باشد، نشان می دهد که مقدار گلوکز ثابت و غیرعادی بالایی در خون وجود دارد.

2)آزمایش گلوکز پلاسما ناشتا:
آزمایش گلوکز پلاسما ناشتا : (FPG) مستلزم آن است که فرد به مدت 8 ساعت قبل از دادن نمونه خون غذا یا نوشیدنی مصرف نکرده باشد.این ازمایش از انگشت یا رگ بازو گرفته می شود.

3)آزمایش تصادفی گلوکز پلاسما:
آزمایش تصادفی گلوکز پلاسما (RPG) نمونه خون از انگشت یا رگ بازو گرفته می شود.

تفاوت عمده این تست با تست FPG در این است که تست RPG نیازی به ناشتا بودن فرد ندارد.

دیابت نوع 1:

1) ازمایش گلوکز پلاسمای ناشتا  (FPG)
2) تست تحمل گلوکز خوراکی: برای انجام این آزمایش فرد باید ناشتا باشد و سپس محلولی حاوی گلوکز بنوشد. سپس یک متخصص مراقبت های بهداشتی سطح قند خون را هر ساعت به مدت 2 تا 3 ساعت اندازه گیری می کند.

3) :A1c این آزمایش می تواند میانگین سطح قند خون را در 3 ماه گذشته نشان دهد، اما نتایج می تواند در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 به اشتباه پایین باشد.

اگر نتایج قطعی نباشد، پزشک ممکن است یکی از آزمایش‌های زیر را تجویز کند:

  • Cپپتید
  • اتوآنتی بادی های انسولین
  • اتوآنتی بادی های گلوتامیک اسید دکربوکسیلاز
  • اتوآنتی بادی 2 مرتبط با انسولینوما
  • اتوآنتی بادی های سیتوپلاسمی سلول جزیره ای
  • انتقال روی 8

پزشک ممکن است تنها پس از مشاهده نتایج چندین مورد از این آزمایشات بتواند تشخیص قطعی بدهد.

دیابت بارداری:

1)تست چالش گلوکز:
فرد باید یک ساعت قبل از آزمایش چالش گلوکز یک نوشیدنی با گلوکز بالا مانند آب انگور بنوشد.

طبق منبع معتبر NIDDK، پزشک معمولاً این آزمایش را بین هفته های 24 تا 28 بارداری انجام می دهد. معمولاً اولین آزمایش دیابت بارداری است.

نتیجه 135 میلی گرم در دسی لیتر یا بالاتر ممکن است نشان دهد که بدن گلوکز را به درستی پردازش نمی کند.

برای تایید تشخیص دیابت بارداری، پزشک آزمایش تحمل گلوکز خوراکی را توصیه می کند.

2)تست تحمل گلوکز خوراکی:

این آزمایش مستلزم ناشتا بودن خانم باردار به مدت 8 ساعت و گرفتن نمونه خون است. در مرحله بعد، فرد چیزی می‌نوشد که حاوی گلوکز است و تکنسن ازمایشگاه هر دو ساعت یکبار خون می گیرد.

اگر سطح قند خون در طول این مدت بالا بماند، این می تواند نشان دهنده دیابت بارداری باشد.

با ارتباط با متخصصین ما
از تفسیر آزمایش خود مطلع شوید

تست خانگی:

برخی از آزمایش ها برای افراد امکان پذیر است که خودشان در خانه انجام دهند. این شامل:

1)آزمایش قند خون:
کیت های آزمایش خانگی می توانند قند خون را اندازه گیری کنند. شامل اجزای زیر می باشد:

  • لانست: سوزنی بسیار کوچک و نازک برای سوراخ کردن انگشت و برداشت یک قطره خون.
  • نوارهای آزمایش برای جمع آوری خون.
  • دستگاهی به نام گلوکومتر که نمونه را ارزیابی می کند و قرائت می کند.

یک پزشک سطح هدف قند خون فرد را تعیین می کند، و همچنین توضیح می دهد که کدام نتایج نشان دهنده نیاز به مراقبت پزشکی است.

2) آزمایش کتون ادرار:
نوع متفاوتی از آزمایش خانگی، ادرار را از نظر وجود کتون ارزیابی می کند، که بدن با تجزیه چربی ها برای انرژی تولید می کند. کتون ها معمولاً نشان می دهند که بدن انسولین بسیار کمی دارد.

اکثر داروخانه ها این کیت ها را می فروشند. این آزمایش شامل جمع آوری نمونه ادرار، سپس قرار دادن نوارهای ارائه شده در ادرار است. اینها وجود کتون ها را نشان می دهد.

اگر سطح کتون متوسط یا بالا باشد، معمولاً فرد باید به دنبال مراقبت های پزشکی باشد.

 

دستگاه گلوکومتر خود را آکاهانه و با تایید پزشکان انتخاب کنید.

در اینجا چندتا از پرفروش ترین و بهترین مدل های دستگاه گلوکومتر موجود در بازار را در داخل سایت در اختیار شما قرار داده ایم تا به راحتی بتوانید تهیه کنید و قند خون خود را در خانه کنترل کنید.

دستگاه تست قند خون اینفوپیا مدل Easy Gluco

نوار تست قند خون اینفوپیا مدل EasyGluco

محفظه نگهدارنده قرص مدل So10

داروهای مورد استفاده در دیابت

داروهای مرض قند

1) انسولین : افرادی که دیابت نوع 1 دارند باید هر روز انسولین تزریق کنند یا از پمپ انسولین استفاده کنند تا سطح قند خون را کنترل کنند.

2) مگلیتینیدها مانند رپاگلینید (پراندین) و ناتگلینید (استارلیکس)

3) مهارکننده های آلفا گلوکوزیداز مانند میگلیتول (Glyset) و آکاربوز (Precose)

4) تیازولیدین دیون ها مانند پیوگلیتازون (Actos) و روزیگلیتازون (Avandia).

5) مهارکننده های DPP-4 مانند سیتاگلیپتین (Januvia)، ساکساگلیپتین (Onglyza)، آلوگلیپتین (Nesina) و لیناگلیپتین (Tradjenta).

6) سولفونیل اوره ها مانند گلیمپراید (آماریل)، گلیبورید (دیابتا، گلیناز)، کلرپروپامید (دیابینیز)، گلیپیزید (گلوکترول، گلوکترول XL)، تولبوتامید و تولازامید.

7) بیگوانیدها مانند متفورمین (فورتامت، گلوکوفاژ، گلوکوفاژ XR، گلومتزا و ریومت)

8) آگونیست های گیرنده دوپامین مانند بروموکریپتین (سیکلوست)

9) تسکین دهنده های اسید صفراوی مانند کولسولام (ولچول)

10) مهارکننده های SGLT2 مانند داپاگلیفلوزین (Farxiga)، کاناگلیفلوزین (Invokana)، امپاگلیفلوزین (Jardiance) و ارتوگلیفلوزین(Steglatro).

11) آگونیست های گیرنده GLP-1 مانند لیکسیسناتید (ادلیکسین)، اگزناتید (بایدورئون، بیتا)، سماگلوتید (ازمپیک)، آلبیگلوتید (تانزئوم)، دولاگلوتید (ترولیسیتی) و لیراگلوتاید (ویکتوزا).

12) آنالوگ آمیلین مانند پراملینتید استات (Symlin).

13) داروهای ترکیبی که ممکن است از بیش از یک دارو در طبقات فوق تشکیل شده باشند.

اگر تغییر شیوه زندگی و داروها به کنترل دیابت کمک نکند، سایر درمان ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

1)جراحی کاهش وزن (جراحی چاقی) برای برخی از بیماران چاق .

2)پانکراس مصنوعی.

سردبیر

دکتر رضا اسدی

من یکی از بزرگترین اهداف همیشگی ام، ترویج شیوه زندگی سالم بوده است. این کار را با آموزش سلامت به بیمارانم آغاز کردم و سپس در فضای مجازی آن را توسعه دادم.

ضبط پیام صوتی

زمان هر پیام صوتی 5 دقیقه است