اهمیت بازی پدران با فرزندان

مجموعه ای از تحقیقات اخیرا نشان داده اند که بازی مربوط به نقش پدر برای رشد کلی کودک حیاتی است. .کودکی را تصور کنید که با پدرش در حال بازی کردن است. پدر دنبال کودک می کند و با همان حالت بازی با او گلاویز میشود و روی زمین با هم کشتی می گیرند و می خندند.

در حال حاضر ما تمایل داریم رفتارها  و نقشهای والدینی خاصی را به جنسیت خاصی نسبت دهیم. اما آیا تفاوتی میان بازی مادرها و پدرها با فرزندشان وجود دارد؟ تاثیرات آن چگونه است؟ و آیا همیشه به همین گونه است؟

بر خلاف تحقیقات بسیاری که بر روی نقش فرزند پروری مادر انجام شده تحقیقات کمی در مورد فرزند پروری پدر صورت گرفته است. اگرچه این روند در حال تغییر است و امروزه پدران تمایل بیشتری برای مشارکت در رشد کودکان خود نسبت به گذشته دارند.

تحقیقاتی که اخیرا در مورد پدران، کودکان و بازی آنها انجام شده چیزهایی را در مورد آنچه که تاکنونی در این باره می دانستیم افزوده است.

پدران چقدر با کودکانشان بازی می کنند؟

در تحقیقی که توسط دانشگاه کمبریج انجام شده است نشان داده شد که اغلب پدران هر روز با کودکان خود بازی می کنند. به علاوه، اگر زمان کار کردن آنها را در نظر بگیریم در واقع پدرها و مادرها به یک میزان با فرزندان خود بازی می کنند.

عموما، محققان مشاهده کرده اند که هر چه کودکان بزرگتر شده و از نوزادی به نوپایی وارد میشوند بازی پدرها نیز با آنها بیشتر میشود. سپس زمان بازی زمانی که به اواسط کودکی می رسند در حدود 8 تا 13 سالگی دوباره کاهش می یابد.

این الزاما به این معنا نیست که در طول این دوره رابطه تخریب شده است. اگر شما یک پدر هستید، این تنها می تواند نقطه انعکاس جالبی برای شما باشد. زمانی را که صرف بازی با کودک خود می کردید با رشد او چقدر تغییر کرده است؟ شاید نوع فعالیتهایی که با هم دارید تکامل پیدا کرده است.

انواع مختلف بازی

آیا نوع بازی ماردها با پدرها متفاوت است؟ جالب است که اطلاعات کنونی ما نشان می دهد که تفاوت زیادی در توالی بازی در هنگام بازی های خیالی یا بازی با استفاده از اشیا یا گیم ها وجود ندارد.

همان طور که محققان اشاره کرده اند، مقدار هم پوشانی میان بازی با والدین در هر دو جنس بیشتر از تفاوتهای آنها است. بازی این دو بیش از آنچه که ما تصور می کردیم به هم شباهت دارند. با این وجود، به نظر می رسد بازی پدرها بیشتر فیزیکی است. با توزادان این بازی شامل بالا و پایین پریدن و غلغلک دادن میشود.

با رسیدن به سن نوپایی به جست و خیزهای نامنظم و دنبال کردن تکامل پیدا می کند. شاید همین عامل کاهش زمان بازی پدران در میانه کودکی فرزندان باشد. کودکان به سمت بلوغ پیش می روند و دیگر تمایل چندانی به کشتی گرفتن با والدین خود ندارند.

تحقیقات بیشتری بر روی مادران و بازی به صورت جست و خیزهای نامنظم انجام شده است. با توسعه علم شاید جالب باشد بفهمیم چه تفاوتهایی در اینجا وجود دارد. همچنین اگر تفاوتهایی وجود دارد آیا با دور شدن از نقشهای دو جنس این تفاوتها محو میشوند؟

چگونه بازی با پدران بر کودکان تاثیر می گذارد؟

شواهد نشان می دهد که بازی جت و خیز با کودکان باعث خود کنترلی یا توانایی مدیریت احساسات مختلف میشود. ایده این است که بازی های گذرا و هیجان انگیز کودک را از ثبات حارج کرده و کودک این شانس را می یابد که بتواند خود را دوباره آرام کند. پروفسور Paul Ramchandani این عملکرد را این گونه توضیح می دهد: شما باید قدرت خود را کنترل کنید، یاد بگیرید وقتی مثلا توپ به جای خیلی دوری پرتاب می شود یا پدرتان تصادفا پایش را روی انگشتتان می گذارد و احساس عصبانیت می کنید چه کاری باید انجام دهید. این محیطی ایمن است که در آن کودک می تواند نحوه واکنش نشان دادن را امتحان کند. اگر به شیوه نادرست واکنش نشان دهد سرزش میشود اما این پایان دنیا نیست و دفعه بعد به یاد خواهد داشت که طور دیگری رفتار نماید.

بازی بیشتر پدران با کودکان سبب تمرین خود کنترلی در آنها میشود چرا که احتمال ایجاد چالش در بازی با پدران بیشتر است. هنوز شواهد قطعی در مورد اینکه بازی پدران با کودکان بتواند رشد مغزی آنها را افزایش دهد وجود ندارد اما تحقیقات محدودی این رابطه را تایید کرده اند.

در تحقیقی در انگلستان جلسات بازی 192 کودک از سن  ماهگی3 تا 24 ماهگی با پدرانشان بررسی و عملکرد شناختی این کودکان با استفاده شاخص رشد ذهنی (MDI) ارزیابی شد.

مشاهده شد که پدرانی که با کودکان سه ماهه خود بیشتر بازی می کردند و نسبت به آنها حساس تر بودند در سن 24 ماهگی این کودکان شاخص رشد ذهنی بالاتر یداشتند.

در تخقیق بلند مدت دیگری در انگلستان  بازی والدین  کم درآمد و اقلیت قومی  بر روی 73 کودک از سن 3 تا 5 سالگی بررسی شد. آنها متوجه شدند که پدر و مادر این کودکان نقشی مساوی در بازی کردن با کودکان خود و ایجاد ایده های بازی دارند و همچنین کودکانی که بیشتر با پدران خود بازی می کنند در سن 5 سالگی دامنه لغات بالاتری دارند.

با توجه به این که این تحقیق بر روی یک جمعیت بسیار خاص انجام شده است به این معنا نیست که می تواند برای همه کودکان مصداق داشته باشند. همچنین مشخص نیست که آیا خود بازی کردن به رشد دایره لغات کمک کرده است یا اینکه حساسیت، حمایت و یا دیگر عوامل نقش داشته اند.

با این وجود، از آنجایی که دایره لغات در آغاز کودکی سبب موفقیت بیشتر او در مدرسه و فراتر از آن میشود بنابراین نمی تواند اهمیت زمان بازی با والدین را در این سن نادیده گرفت.

پدر ها نیز حساس هستند

در حالی که احتمال بازی های پر  جست و خیز با پدرها بیشتر است تما این بزرگترین مساعدتی نیست که به رشد کودکانشان می کنند.

بیشتر تحقیقات در مورد نحوه شکل گیری دلبستگی در کودکان بر رابطه آنها با مادرانشان متمرکز است. محققان شروع به تلاش برای ارزیابی اهمیت دلبستگی فرزندان به پدران و دیگر مراقب کننده ها از کودک کرده اند.

در یک تحقیق کانادایی امنیت دلبستگی فرزندان به پدران بررسی شد. در این تحقیق کودکان 3 تا 5 ساله و 7 تا 11 ساله به لابراتوار دعوت شدند. کسانی که دلبستگی ناایمن نسبت به پدران خود به عنوان یک نوپا داشتند در بزرگسالی اعتماد به نفس پایین تری در آنها گزارش شد.

بنابراین، پدرها باید فرصت تجربه کردن چیزی غیر از صرفا بازی با کودکان خود را داشته و باید احساس راحتی بیشتری در انجام نقشهای مراقبتی داشته باشند. دلیلش هم این است که اگر بی از یک نفر از رشد عاطفی آنها حمایت کند عملکرد بهتری خواهند داشت.

وقت بیشتری بگذاریم

یکی از چیزهایی که در تحقیقات ما به آن اشاره شده است زمان و دوباره نیاز به انواع مختلف بازی هایی است که کودکان به آنها دسترسی دارند.

مثل خیلی چیزهای دیگر در زندگی، کلید رشد سالم کودک تنوع است. کودک شما نیاز به انواع مختلف بازی در بافتهای مختلف برای رشد و موفقیت دارد. شاید خیلی فرقی نکند که این بازی با مادر باشد و یا با پدر.

اگر فرزند شما تک والد است، می تواند از انواع عشق ورزی و فعالیتهای بازی با پدر بزرگها و مادر بزرگها و دیگر افراد در خانواده بهره ببرد.

وقتی صحبت از بازی با کودکان میشود طبیعت بازی پدر یا مادر با کودک کمی متفات است اما پدر یا مادر شدن یعنی باید گامی فراتر از ساحل آرامش خود بگذارید.”

بدون توجه به جنسیت یا اولویت های طبیعی تان با خانواده وقت بگذارید، بیرون بروید و بدوید یا با کودکانتان کشتی بگیرید. مهمانی چایی با کودکان خود بگذارید، از عروسکها مراقبت کنید و با اژدهای خیالی بجنگید. با این کار علاوه بر اینکه از رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی کودک خود حمایت می کنید می توانید افق های کودکتان را گسترش دهید و به آنها نشان دهید که خود را محدود به نقشهای سنتی جنسی نمی کنید و همه این کارها می توانند سرگرم کننده باشند.

دکتررضااسدی

پزشک، متخصص اپیدمیولوژی، پژوهشگر بین المللی، استادیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد و مشاور سازمان بهداشت جهانی. او سابقه تدریس در زمینه نگارش علمی از 10 سال گذشته دارد و شیوه آموزشی او بسیار آسان و روان است. - شاخص h براساس اسکوپوس: 22 - تعداد مقالات نمایه شده ISI تا سال 1398: 35

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Next Post

چ اکتبر 7 , 2020
شنا کردن یا دوش گرفتن با لنزهای تماسی ریسک انواعی از مشکلات چشمی از خشکی چشم گرفته تا عفونت های جدی افزایش می دهد. برای کاهش این ریسک معمولا بهتر است از استفاده از لنزهای تماسی زمانی که در آب هستید اجتناب کنید.

سردبیر

دکتر رضا اسدی

من یکی از بزرگترین اهداف همیشگی ام، ترویج شیوه زندگی سالم بوده است. این کار را با آموزش سلامت به بیمارانم آغاز کردم و سپس در فضای مجازی آن را توسعه دادم.

دسترسی سریع